दिल के बुझते शोले को न जाने आज आग लग गई कहासे गुमराह यादों की हवा इस शोले को भड़काने लग गई बाग़ के गुलों से अपनापन अब झुटा लगता है सच्चे काटों को गले लगाने की आदत लग गई मरते है हर पल मरते है हर दम अब मरना आसान लगता है मौत ही हमें आजकल जीना सिखाने लग गई
Wednesday, July 29, 2009
Tuzhya aathvanit mi roz don ashru dhalto, hey banavalele niyam mi agdi katekor palto…
माणस, धावपळ, गर्दी , लोकल, दिवस कसा झटपट जाई,
देव, जात, धर्म निराळे तरी एकोपाने इथेच राही,
कुणी श्रीमंत तर कुणी गरीब पण तिच्या बद्दल द्वेष नाही,
नमन करीतो अशा भूमिस नाव तिचे रे मुंबा-आई...
Tuesday, July 28, 2009
न अंदाज कुठले, न अवधान काही,
कुठे जायचे यायचे भान नाही,
जसा गंध निघतो हवेच्या प्रवासा,
न कुठले नकाशे न अनुमान काही...
- संदीप खरे
Sunday, July 26, 2009
मी असताना, भान नसताना, नेहमीच भांडतो
ती नसताना, भान असताना, क्षणार्धात सांडतो
भूर उडाली, आधार निखळला, मजला आता जाणीव झाली
कधी टिपत, आसवांसवे, आठवनिंचा खेळ मांडतो...
Monday, July 20, 2009
guntalo asa mazhyatach mi ki dise phakta tich bhovatali gonjarto ghaav tinech dilele aathvan tichi yenyasathi...
स्तब्ध झाली शांतता ही,
गोठले हे रक्त माझे,
देव माझा सोडूनी गेला मला,
का देव म्हणती मला भक्त माझे...
Saturday, July 18, 2009
jhagadun aalo maranashi tu ka maj mukti det nahi, tu prem bhangat kadhich melas tuj maarne ata vyarth ahe...
jhelale mi tevha tuzhe phulasarkhe vaayde,
aata paalato mi tuzhe tula na bhetnyache kaayde...
padlo asa aaj mi mrutashayyevar, pahun mazhe haal radle shant dashadisha, sajlo asa aaj mi haarture angabhar, jalun zhalo raakh mi pan jaltaahet ajun atrupta aasha….
sath milata vasantachi, nisarga ha fulala; themb padnara dabkyat, panyachya kushit samavla; asel ayushya kshanbhar amuche, abhiman maitrit tuzhya jagayla; ugach ka nahi upama, moti tya davabindula.