डोळ्यात आसवांच्या समुद्री लाटा,
त्या एकाकी बेरंग थरथरती वाटा,
तू सांग कसा झेलू माथी हे पाप,
मोजती अजून साऱ्या पापांचे माप,

आला दुखाचा अजब कसा सोहळा,
भोगतो कसा भडीमार जीव कोवळा,
बघ सांगून मी मनाला नाही तो कबूल,
शोधतो अजून कोवळे स्वप्नी तो फुल,

भासते किनारी तुझी फुसट आकृती,
सोसणे आणि हुंदके उरले माझ्याच माथी,
सावरे मनाला सांगून तुझा खोटा सांगावा,
भोगतो मधुर आठवांचा तुझ्या ओलावा...